به طور کلی، مرحله شکلدهی اکستروژن، حیاتیترین و حیاتیترین مرحله در پردازش پروفیل آلومینیوم است و دقت فرآیند کلی به کنترل هماهنگ هر مرحله کلیدی بستگی دارد.
چرا اکستروژن هسته را تشکیل می دهد؟
اکستروژن حامل مستقیم پروفیل های آلومینیومی برای دستیابی به مقطع طراحی شده-دقت ابعادی و خواص مکانیکی اولیه است. معادل "هسته تشکیل دهنده" کل جریان پردازش است:
مستقیماً دقت و شکل محصول را تعیین میکند: شکل مقطع{0}}پروفایل آلومینیومی کاملاً توسط طراحی قالب و فرآیند اکستروژن تعیین میشود. هر گونه انحراف در سرعت اکستروژن، دما یا فشار منجر به پیچش پروفیل، خمش و بیش از حد تحمل ابعادی می شود که مستقیماً بر مونتاژ و استفاده بعدی تأثیر می گذارد.
بر خواص مکانیکی نهایی تأثیر می گذارد: در طول فرآیند اکستروژن، تعادل دینامیکی دما، سرعت و فشار اکستروژن باید در زمان واقعی مطابقت داشته باشد. برای مثال دمای میله های آلیاژی 6063 باید بین 480-520 درجه کنترل شود. انحرافات سرعت مستقیماً منجر به ترکهای سطحی یا عملکرد ناهموار میشود که مبنایی برای عملیات حرارتی بعدی و عملیات سطحی است.
بالاترین موانع فنی: برای{0}}مقطعات پیچیده نامنظم و نمایههای اندازه بزرگ، طراحی قالب و اشکال زدایی پارامترهای اکستروژن نیازمند انباشت- طولانی مدت فرآیند است که مستقیماً ظرفیت تولید سازنده و سقف کیفیت محصول را تعیین میکند.
سایر پیوندهای مهم که نمی توان آنها را نادیده گرفت:
علاوه بر اکستروژن، این دو پیوند مستقیماً کیفیت محصول نهایی را نیز تعیین می کنند:
ریخته گری: به عنوان نقطه شروع تولید، کیفیت داخلی پروفیل را تعیین می کند. اگر گاز زدایی ناقص باشد یا نسبت ترکیب انحراف داشته باشد، منجر به تخلخل و آخال در داخل میله آلومینیومی می شود که به ناچار منجر به ضایعات در اکستروژن بعدی می شود، به ویژه برای پروفیل های آلومینیومی شکسته حرارتی، که در آن کیفیت ریخته گری مستقیماً بر بازده مرحله کامپوزیت تأثیر می گذارد.
درمان پیری: این مرحله نهایی برای دستیابی به استحکام و سختی نهایی پروفیل آلومینیومی است. انحراف در کنترل دما و زمان مستقیماً منجر به استحکام ناکافی یا پیری و شکنندگی بیش از حد-می شود که مستقیماً بر عملکرد تأثیر می گذارد.
